Kil ağırlığı ve fiziksel varlığıyla bulunduğu yerde kalır. Bu denemelerimde kili duvarda görmek istiyorum.

Güneş formunda ve yüz ifadesi taşıyan bu parça, yalnızca dekoratif bir obje olmaktan çok, mekanla ilişki kuran bir varlık hissi taşısın istedim. Duvarda yer aldığında, bulunduğu alanın bir parçası haline geliyor; sanki mekânı izleyen, sessiz ama sürekli var olan bir ifade gibi. Yüzündeki sakin ve dingin duruş hafif bir gizem duygusu da barındırsın istedim.

Bu çalışmada ilgimi çeken şey, malzemenin kendisinden çok bulunduğu yerin oluşturduğu değişiklikti. Kil aynı kil olarak kalıyor, ancak konumu değiştiğinde algısı da değişiyor. Yerde duran bir form ile duvarda asılı duran bir form arasında hem fiziksel hem de algısal bir fark oluşuyor.

Üretim süreci tamamen sezgisel ilerledi. Formu oluştururken belirli bir taslaktan çok, iç dünyamın yönlendirdiği hareketleri takip ettim. Yüz ifadesi, dokular ve yüzeydeki küçük izler süreç içinde kendiliğinden ortaya çıktı.

Bazen bir malzemeye yeni bir anlam kazandırmak için onu farklı bir yerde düşünmek yeterlidir. Bu çalışma, kilin yalnızca kullanılan ya da sergilenen bir obje değil, mekanda yaşayan ve izleyen bir ifade olabileceğini araştıran denemelerden bir tanesi.