Bu çalışmada, inanç, güç ve bağlılık kavramlarının karanlık ve sembolik bir anlatımı yer alıyor. İşlemeli mermer bir taşın üzerinde kurban edilmiş bir din adamı uzanırken, arkasında altın maskeler takmış bir topluluk sessiz bir ayinin parçası olarak varlığını sürdürüyor. Kimliği gizlenen bu figürler, bireysellikten arınmış bir inancı ve sorgulanmayan bir bağlılığı temsil ediyor.
Din adamının başında yükselen parlak ışık, kutsallık ile kurban edilme arasındaki ince çizgiyi belirsizleştiriyor. Yukarıdan gelen bu ışık bir yüceltme mi yoksa son bir teslimiyet mi olduğu sorusunu açık bırakıyor. Şah damarından akarak mermerin üzerinden süzülen kan ise mekânın merkezinde bir sembole dönüşerek ritüelin gerçek amacını görünür kılıyor.
Salonun karanlığa açılan kapıları, bu döngünün sınırlarının belirsizliğini ve ritüelin dış dünyayla olan kopukluğunu ima ediyor. Tavandan sarkan mum ışıkları sahneyi aydınlatırken, ortamda hem kutsal hem de rahatsız edici bir atmosfer oluşturuyor.
Mermerin üzerine işlenen “Sanguis servat iuramentum, sanguis imperat” ifadesi, bu dünyanın temel yasasını fısıldıyor: Yeminleri koruyan ve gücü belirleyen şey kandır.
Bu çalışma, kutsallık, otorite ve fedakârlık kavramlarının nerede başladığını ve nerede karanlığa dönüştüğünü sorgulayan bir anlatı sunuyor.
This work explores the dark intersection of faith, power, and devotion through a symbolic ritual scene. At the center, a religious figure lies upon an ornamented marble slab, sacrificed as part of a silent ceremony. Behind him stands a congregation wearing golden masks, their identities hidden, representing a collective belief stripped of individuality and unquestioned loyalty to a higher authority.
Above the figure, a bright beam of light descends toward his head, blurring the line between sanctification and surrender. The light raises an open question. Is this a moment of elevation, or the final stage of submission? The blood flowing from his neck travels across the marble surface and gathers into a ritual symbol, revealing the true nature and purpose of the ceremony.
The hall is surrounded by four doors. One remains closed, while the others open into darkness, suggesting isolation and the absence of an exit beyond the ritual itself. Candlelight from a hanging chandelier illuminates the space, creating an atmosphere that feels both sacred and deeply unsettling.
Inscribed on the marble are the words Sanguis servat iuramentum, sanguis imperat. Blood preserves the oath. Blood commands.
This piece reflects on the fragile boundary between devotion and control, questioning how belief, authority, and sacrifice can transform into instruments of power.